کفپوش با درز چمن یعنی تایل‌های بتنی با فاصله از هم چیده شوند و فاصله‌ها به‌جای ملات یا ماسه، با چمن پر شوند. نتیجه، حیاطی است که هم سطح محکم برای راه رفتن و نشستن دارد و هم سبز است. نوارهای چمن خشکی یک سطح بزرگ بتنی را می‌گیرند و حیاط را به باغچه‌ها وصل می‌کنند. در چند پروژه اخیر، کارفرماها همین را خواسته‌اند و در این مقاله از همان نمونه‌ها می‌گوییم.
دو نمونه اجراشده
باغستان شهریار: کف حیاط با تایل‌های بتنی ۱۰۰×۵۰ با فینیش چرمی پوشیده شده و بین ردیف‌ها نوارهای باریک چمن قرار گرفته است. نوارها موازی‌اند و حیاط را به چند مسیر کشیده تقسیم می‌کنند؛ نخل‌ها و درخت‌ها هم در باغچه‌های مربعی میان همین تایلها کاشته شده‌اند. شرح کامل این پروژه را در صفحه پروژه باغستان ببینید.
تهران‌دشت: این‌جا تایل‌های اسکراچ در الگوی جناغی چیده شده‌اند و درزهای پهن‌تری از چمن دارند. الگوی مورب، نگاه را به سمت ورودی ساختمان می‌برد و سطح کف حالت باغی‌تری پیدا کرده است (صفحه پروژه).
کدام کفپوش برای درز چمن مناسب است؟
برای درز چمن، قطعه‌های بزرگ انتخاب بهتری‌اند. هر تایل بزرگ روی بستر خودش می‌نشیند و به قطعه کناری تکیه ندارد، پس فاصله گرفتن از هم مشکلی ایجاد نمی‌کند. کفپوش مالون ۱۲۰×۶۰ با وزن حدود ۴۴ کیلوگرم و تایل‌های ۱۰۰×۵۰ از این دسته‌اند. کفپوش مثلثی هم با درز چمن الگوهای جالبی می‌سازد.
کوبیک برعکس است: قطعه‌های کوچکش با بندهای باریک کنار هم قفل میشوند و همین قفل‌شدگی، کف را پایدار نگه می‌دارد. اگر بین کوبیک‌ها فاصله بیفتد، قطعه‌ها راحت‌تر جابه‌جا میشوند. برای همین کوبیک را بیشتر برای مسیرها و حاشیه‌ها پیشنهاد می‌کنیم و درز چمن را برای تایل‌های بزرگ (ترکیب کوبیک و تایل بزرگ).
عرض درزها
درز خیلی باریک، خاک کمی برای ریشه دارد و چمن زود خشک می‌شود؛ درز خیلی پهن، راه رفتن را سخت می‌کند و پایه صندلی یا کالسکه در آن گیر می‌کند. در باغستان درزها باریک‌اند و برای عبور روزمره راحت‌اند؛ در تهران‌دشت پهن‌ترند و جنبه تزئینی بیشتری دارند. قبل از اجرا چند تایل را با فاصله‌های مختلف روی زمین بچینید، رویشان راه بروید و بعد تصمیم بگیرید.
زیرسازی: تایل بستر میخواهد، چمن خاک
این مهم‌ترین نکته اجراست. زیر هر تایل باید بستری متراکم و تراز باشد تا قطعه نشست نکند یا لق نشود. اما چمن در درزها به خاک نیاز دارد. پس طراحی باید هر دو را با هم ببیند: تایلها روی بستر آماده‌شده بنشینند و درزها با خاک مناسب برای رشد چمن پر شوند. اگر بستر زیر تایلها ضعیف باشد، بعد از چند ماه آبیاری، لبه قطعه‌ها پایین می‌رود. اصول زیرسازی را در زیرسازی کفپوش بتنی محوطه و علت‌های لق‌شدن را در چرا کفپوش بتنی لق می‌شود؟ توضیح داده‌ایم.
لبه‌های آزاد کف هم، مثل کنار باغچه یا انتهای حیاط، باید مهار شوند؛ وگرنه آخرین ردیف تایلها به مرور جابه‌جا می‌شود.
آب و شیب
درز چمن بخشی از آب باران را به خاک می‌رساند، اما جای شیب‌بندی را نمی‌گیرد. در بارندگی شدید یا خاک کم‌نفوذ، آب باید راه مشخصی برای خروج داشته باشد و نباید به سمت ساختمان برود (راهنمای شیب‌بندی حیاط). آبیاری چمن هم آب را به لبه تایلها می‌رساند؛ اگر بعدها لکه سفید روی تایلها دیدید، مقاله شوره بتن را بخوانید.
نگهداری
- لبه چمن را مرتب کوتاه کنید تا روی تایلها نخزد و خطوط درزها تمیز بماند.
- آبپاش‌ها را طوری تنظیم کنید که آب مستقیم روی تایلها نپاشد.
- تایلها را با آب و برس نرم بشویید و از شوینده‌های قوی که به چمن هم آسیب می‌زنند پرهیز کنید.
- هر سال یک بار تراز تایلها را بررسی کنید و قطعه‌ای را که نشست کرده، زود اصلاح کنید.
سوالات متداول
کف با درز چمن برای پارکینگ مناسب است؟
برای عبور خودرو، کف و زیرسازی باید جداگانه و برای همان بار طراحی شود. ظاهر کار چیزی درباره تحمل بار نمی‌گوید؛ اگر مسیر خودرو دارید، قبل از سفارش با ما هماهنگ کنید.
چمن طبیعی بهتر است یا مصنوعی؟
هر دو استفاده میشوند. چمن طبیعی خاک و آبیاری منظم میخواهد و تابستان مراقبت بیشتری لازم دارد. چمن مصنوعی آبیاری نمیخواهد اما زیرش باید آبگذر باشد. انتخاب به زمانی بستگی دارد که برای نگهداری حیاط میگذارید.
چند تایل لازم دارم؟
با درز چمن، سطح تایلها از مساحت کل حیاط کمتر است. نقشه چیدمان را با عرض درزها بکشید و تعداد را از روی نقشه بشمارید؛ برای تایل ۱۲۰×۶۰ هر قطعه ۰٫۷۲ متر مربع است. قیمت هر مدل در لیست قیمت آمده است.
